" ٨٢+٧=٨٩!!!  این یعنی اینکه عید سال ٩٠ درسمون تموم شده و دیگه خیالمون راحته،یعنی میشه؟‌‌ فکرشو بکن،هفت سال تموم،حتی شاید بیشتر..."

و این شاید یکی از بزرگترین دغدغه های ما در روزهای آغازین بود،و بعد از آن شروع شد: عید 83... عید 84... عید85... عید86... عید87... عید 88... و بالاخره عید 90.(خیلی زیاد بود،مگه نه؟)

خوب و بد،شیرین و تلخ ،آسان و سخت،تنها و در کنار هم گذشت و ما در آستانۀ بهاری دیگر و آغازی دیگر ایستاده ایم. باشد که به خجستگی این همه زیبایی و طراوت،هرگز پایانی تلخ در انتظار هیچکدام از ما نباشد.

زیر هر تکه ای از آسمان که هستید

و هر کجای زمین که ایستاده اید...

تن و جانتان بهاری باد